ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

...Και εκείνος ο Φαρισαίος της παραβολής όταν προσευχόταν και ευχαριστούσε το Θεό για τα κατορθώματά του, δεν έλεγε ψέματα, αλλά, αλήθεια, και δεν κατακρίθηκε γιατί ευχαρίστησε το Θεό. Γιατί έχουμε χρέος να ευχαριστούμε το Θεό, αν ποτέ αξιωθούμε να κάνουμε κάτι καλό, επειδή Αυτός συνεργάστηκε μαζί μας και μας βοήθησε. Γι αυτό, όπως είπα, δεν κατακρίθηκε επειδή είπε : “Δεν είμαι σαν τους άλλους ανθρώπους”- δηλαδή, δεν κάνω αυτά που κάνουν οι άλλοι άνθρωποι ή κάνω μερικά πράγματα που άλλοι δεν κάνουν-(Λουκ. 18,11), αλλά κατακρίθηκε όταν γύρισε το βλέμμα του στον Τελώνη και είπε: “Ούτε σαν αυτόν εδώ τον Τελώνη”. Τότε αμάρτησε, γιατί μ αυτόν τον τρόπο τον κατέκρινε σαν πρόσωπο, κατέκρινε την διάθεση της ψυχής του. Και με ένα λόγο, κατέκρινε ολόκληρη τη ζωή του.

Κατάκριση είναι το να κατηγορήσει κανείς τον ίδιο τον άνθρωπο, λέγοντας ότι αυτός είναι ψεύτης, είναι οργίλος, είναι πόρνος. Γιατί έτσι κατέκρινε την ίδια τη διάθεση της ψυχής του και έβγαλε συμπέρασμα για όλη τη ζωή του, λέγοντας ότι εόναι τέτοια η ζωή του, τέτοιος είναι αυτός και σαν τέτοιο τον κατέκρινε…

ΑΒΒΑ ΔΩΡΟΘΕΟΥ ΕΡΓΑ ΑΣΚΗΤΙΚΑ, ΣΤ΄ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ