(ΙΖ΄ΛΟΥΚΑ) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Του έδωσε το κομμάτι που ζητούσε. Αλλά το κομμάτι αυτό, αποκομμένο από το σύνολο της αληθείας της αμπέλου της ζωής, δεν μπορεί να ζήσει, να καρποφορήσει. Το κομμάτι αυτό, όταν το παίρνουμε δυναστικά, αντάρτικα -όπως και όταν θέλουμε- δεν μας οδηγεί, δεν μας φέρνει στη ζωή, στον Παράδεισο, αλλά στην απόγνωσι και καταστροφή. Αυτό που συνάγομε με το επαναστατημένο θέλημά μας - “συναγαγών ἅπαντα”- το σκορπίζομε ασώτως - “διεσκόρπισε τήν οὑσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως”( ἀ-σωτηρία, ἀ-σῶον, μισερά, ἁμαρτωλά, ἐκτός Θεοῦ, σέ παρά φύσιν κατάστασι).

Μαραίνεται και ξηραίνεται σύντομα. Σκορπίζεται. Τελειώνει σε μια κατάσταση στείρα, όπου χωρίζεται η ζωή από την πνευματική ζωή. Σε μια κατάσταση που δεν έχει φως, καρποφορία, συνέχεια για τον άνθρωπο. Όπου τα πάντα μυρίζουν φθορά και είναι θάνατος.

Βασίλειος Γοντικάκης “Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ”