Ἠ Λειτουργία τῆς Ἀγίας Τραπέζης φτιάχνει, ρυθμίζει και ἀποτελεῖ τὰ πάντα ἐν πᾶσι…  

 

         Δὲν ξέρει στὸ τέλος κανεὶς ἄν τὰ ἀόρατα εἶναι πιὸ αἰσθητὰ ἀπὸ τὰ κτιστὰ ἤ ἄν τὰ δεύτερα πιὸ ἅγια ἀπὸ τὰ πρῶτα.  Τὰ πάντα ὑπάρχουν καὶ ἀξίζουν, γιατὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο  τὰ καταλάμπει.

       Καὶ ἡ ζωή μας ὅλη ἔχει μόνο τότε νόημα, ὅταν  καταλάμπεται ἀπὸ το φῶς τῆς Τριαδικῆς ἀγάπης καὶ χάριτος.  Σώζει τὴν ἐλευθερία της, ὅταν ἔχη παραδοθῆ στην Τριαδικὴ  ἱερουργία.  Δὲν αποσυντίθεται στὸν ἀνήλιο χῶρο τοῦ μικροῦ, ὅταν διαστέλλεται ἀπὸ τὸ τάνυσμα στὸν σταυρὸ της θυσίας ποὺ ἀποκαλύπτει η Ἁγία Τράπεζα.  Ἠ ζωὴ τότε μᾶς παρηγορεῖ, ὅταν βασανίζεται ἀπό το πνεῦμα τῆς ἐλευθερίας ποὐ «ὅπου θέλει πνεῖ».  Ὑπάρχομε διαστελλόμενοι ἀκατάπαυστα ἀπὸ τὴν αἰώνιο ζωὴ, ὄταν παραδώσωμε τἀ ὅπλα τῆς δειλίας μας (δηλαδή τοῦ ἰδίου θελήματος) καὶ ἀφήσωμε στὴ βουλὴ τοῦ ἐνσαρκωθένος Θεοῦ τὴν τύχη μας ὁλόκληρη,  τὴν ζωὴν ἡμῶν ἅπασαν καὶ τὴν ἐλπίδα…

Ἀρχιμ.  Βασιλείου, ΕΙΣΟΔΙΚΟΝ