ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Κλῆσις τῶν Μαθητῶν)

Κάλεσε κι εμένα;

Ναι, καλεί και εσένα… και τον καθένα μας. Απευθύνεται και σε μας όλους, που είμαστε ο καθένας μας … σκυμμένος πάνω από τα δικά του δίχτυα με τα οποία νομίζει ότι ψαρεύει τις ανάγκες της ζωής του! Η όποια ψυχοσωματική ασχολία στα μάτια μας φαντάζει ως ό,τι σπουδαιότερο έχουμε. Μπορεί να είναι μικρό και λίγο κοινωνικά, όμως για μας είναι το “άπαντον” ! Ο Πέτρος κάποια στιγμή, στη διάρκεια της τριετούς συνύπαρξής τους με τον Χριστό, Τον ρωτάει

“Να, εμείς τα εγκαταλείψαμε όλα και σε ακολουθήσαμε, τι άραγε θα συμβεί με μας;”

Ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, ερμηνεύοντας το περιστατικό, διερωτάται:

“Τι εγκατέλειψες, Πέτρο; Ποια όλα; Τα χιλιομπαλωμένα δίχτυα και την μισοσαπισμένη βάρκα σου;”

Και επεξηγεί:

“Ναι. Άφησε όλη τη ζωή του: αυτή ήταν η ζωή του. Δεν έχει αξία για τον Χριστό το πόσα θα αφήσεις ή θα δώσεις. Άλλωστε το έδειξε αυτό και με τη διδασκαλία του για το δίλεπτο της χήρας. Σημασία έχει η ελευθερία απ’ αυτά που, μέχρι να συναντήσεις τον Χριστό, αποτελούσαν τη ζωή σου. Και αυτό από αγάπη για το πρόσωπό Του. Μια τέτοια κίνηση φανερώνει ότι πλέον έχεις ζωή σου τον Χριστό!

Τέσσερις αγράμματοι ψαράδες, ανοιχτοί στην έκπληξη και στην καλή γοητεία, βλέπουν στο πρόσωπο του Χριστού την ποιότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και ζωής, και κάνουν κίνηση-άλμα ελευθερίας από το λίγο και το μικρό προς το πολύ και το απέραντο. Συνειδητοποιούν το λίγο και μικρό της μέχρι τώρα ζωής τους, και το πολύ και απέραντο της όντως ζωής που βρίσκεται μπροστά ους. Αφήνουν τη δουλειά τους (εὐθέως ἀφέντες τά δίκτυα), αφήνουν και τις σχέσεις αίματος;(ἀφέντες το πλοῖον καί τόν πατέρα αὐτῶν) και ακολουθούν Αυτό, χωρίς τον Οποίον η δουλειά, από έκφραση αγάπης για τα πρόσωπα των δικών μας, γίνεται κουραστικό μαγκανοπήγαδο. Και οι σχέσεις, από έκφραση κοινότητας, θαλπωρής, γίνεται συνύπαρξη.

Εκείνοι τότε έκαναν αυτά, διδάσκοντας εκείνα που άκουσαν και είδαν και συνυπογράφοντάς τα όλοι πλην ενός, με το δικό τους τρόπο.

Εμείς τώρα, στο κάλεσμα του Χριστού, πώς άραγε ανταποκρινόμαστε;.

π. ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ ΜΑΡΤΖΟΥΧΟΣ ”αν ο σπόρος δεν πεθάνει..,” Εκδόσεις Ἐν πλῷ