Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ  (Σταυροπροσκυνήσεως) 

Με τις διευκρινιστικές επισημάνσεις Του, στο απόσπασμα από το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο που διαβάσαμε (κεφ. 8,34-38 & 9,1) και αφορούσαν το πελώριο θέμα του δικού Του Σταυρού και των δικών μας σταυρών, διαβεβαίωνε τους ακροατές του ότι υπάρχουν άνθρωποι μπροστά του που τον ακούν, οι οποίοι δεν θα πεθάνουν πριν δουν τη Βασιλεία του Θεού !  Τί άραγε να σημαίνει αυτό;

Μήπως θέλει να επισημάνει ότι ο άνθρωπος τότε μόνο “δεν θα πεθάνει” , όταν παραδώσει τον εαυτό του στον εκούσιο θάνατο της σταύρωσης των ψυχικών και σωματικών του επιθυμιών; Όταν γοητευθεί από την αυτοθυσιαστική διδασκαλία του Χριστού, σηκώσει και αυτός τον σταυρό του και ακολουθήσει τον Χριστό; Προς τα πού να τον ακολουθήσει; Προς τον Γολγοθά της προσωπικής του πορείας ο καθένας μας…

Η αγάπη του Χριστού, που αποκαλύπτεται στον θάνατό Του, ασκεί γοητεία στις ανθρώπινες καρδιές. Αυτή η αγάπη του Χριστού κάνει  "αυτούς που έχυσαν το αίμα του Χριστού"  να… το πίνουν με αγάπη, στην Ευχαριστία.  Η θυσιαστική πρόσβαση στην Ευχαριστία -πρέπει να αγαπώ, ακόμα και τους εχθρούς μου, να μην παραδίδομαι σε ψυχοσωματικές εγωιστικές εξαρτήσεις- είναι απαραίτητος όρος για να προσοικειωθώ αυτό το “ἀντίδοτον τοῦ μή ἀποθανεῖν”, το Σώμα Του και το αίμα Του.

π. ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ ΜΑΤΡΖΟΥΧΟΣ, “αν ο σπόρος δεν πεθάνει…” Εκδόσεις Ἐν πλῷ