Πώς ανανεώνεις αυτό που θεωρείται οικείο, τόσο οικείο που δεν χρειάζεται σκέψη ;

Προσπάθησε να φτιάξεις έναν κόσμο όπου αυτά τα πράγματα μπορούν να ιδωθούν χωρίς προϊδεασμούς, έναν κόσμο όπου η καινότητα (strangeness) της χριστιανικής ιστορίας αντιμετωπίζεται ως αυτό που είναι, και όχι ως μέρος μιας οικείας  συμπεριφορικής ιδιοτροπίας που ονομάζεται θρησκεία.

ROWAN WILLIAMS

 

Θυμάμαι τον καιρό της νεότητας μου, όταν πηγαίνοντας στην Εκκλησία μέσα στο χρυσαφένιο πρωινό φως, δοκίμαζα μιά αιφνίδια εισβολή, ένα άγγιγμα από μιά μυστηριώδη μακαριότητα. Και όλη η ζωή μου, βαθιά μέσα μου, υπήρξε μιά αναζήτηση αυτής της επαφής, αυτής της μακαριότητας.  Να την αισθανόμουν ξανά!  Τα υπόλοιπα είναι όλα σχετικά, υποχρεωτική εργασία.  Πρέπει να φοβόμαστε τον σχετικισμό.  Επειδή όμως υπάρχει ένα απόλυτο, τα πάντα στο φως του γίνονται σχετικά.  Αν υπάρχει Θεός, δεν χρειάζονται οι αρχές μου -αρκεί ο Θεός.  Αν δεν  υπάρχει, τότε οι αρχές (principles)  δεν μας σώζουν από τίποτε, ούτε δημιουργούν τίποτε.

"ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ", "The Journals of Father Alexander Schmemann"

 ...η βιολογική και φυσική ύπαρξή μας δεν είναι σημαντική για κανέναν - ούτε καν για εμας τους ίδιους-  και η  ύπαρξή μας αποκτά σημαία  μέσα από  εκείνο για το οποίο ζούμε και για το οποίο είμαστε έτοιμοι να  πεθάνουμε...

Anthony Bloom

    Τρίτη, 26 Νοεμβρίου, 1974

        Σήμερα το πρωί, μετά τον Όρθρο, είχα μια μακριά συζήτηση με τον Ν.. ένα νεαρό φοιτητή, σχετικά  με τη φιλία του μ' ένα μεγαλύτερο φοιτητή. Τί θα μπορούσε κάποιος να πει γι' αυτό το αιώνιο πρόβλημα; Πώς μπορείς να προφυλαχθείς από το συναίσθημα, τον συναισθηματισμό;  Απ' αυτές τις "φιλίες" που ευδοκιμούν κάτω από τη γλοιώδη κάλυψη της θρησκευτικής ρητορείας και του αισθησιασμού, όπου ήδη μπορεί ν' ανιχνευτεί ο ίλιγγος που προηγείται της πτώσης;  Να τρομοκρατήσεις τους ανθρώπους με την κόλαση; Να παραπέμψεις στον Απόστολο Παύλο;  Αυτό δεν είναι ζήτημα "ηθικής".  Δεν τα γράφω αυτά για να δικαιώσω τις "ειδικές φιλίες".  Ξέρω πως χρειάζεται ν' αντισταθούμε  σ' αυτές, αλλά όχι με την ηθική, ή με μια χονδροειδή απαγόρευση..  Το να εμπνεύσεις την αγνότητα, την πνευματική πειθαρχεία, την εσωτερική ελευθερία, αποτελεί νίκη πάνω σ' όλους τους πειρασμούς. 

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ π. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΜΕΜΑΝ

The journals of Father Alexander Schmemann 1973-1983. St. Vladimir's Press N.Y. 2000

...η χάρη:  η απρογραμμάτιστη, αυθόρμητη και αιφνίδια εισβολή της θεϊκής χαράς στις εγωκεντρικές ζωές μας.

...μόλις αρχίσουμε, να καταλαβαίνουμε αυτό το κεντρικό μήνυμα, όλες οι άλλες λεπτομέρειες της χριστιανικής διδασκαλίας μπαίνουν στη σωστή προοπτική:  η φύση της μετάνοιας ως δώρο και απαίτηση, η δυνατότητα μεταμορφώσεως του υλικού κόσμου, ο αναλλοίωτος χαρακτήρας του Θεού ως κάτι που αναπόφευκτα συνυπάρχει με την ελευθερία Του να συμμετέχει στην εντελώς διαφορετική ζωή των κτιστών όντων, το αδιαχώριστο γνώσης και αγάπης στον Θεό κτλ.

Δεν θα σταματήσω να επαναλαμβάνω ότι η αφηρημένη γλώσσα της θεολογίας, οι εννοιολογικές περιπλοκές και οι φαινομενικές αντιφάσεις, είναι το  αποτέλεσμα της αναζήτησης για μια γλώσσα που θα εκφράσει κατάλληλα μια νέα αίσθηση για το τί είναι δυνατό.  Όσο περισσότερο ασχολούμαστε με τις περιπλοκές , τόσο περισσότερο κινδυνεύουμε να χάσουμε αυτή την αίσθηση του δυνατού. Δεν μπορούμε  να την ανανεώσουμε απλά προσπαθώντας. Μπορούμε όμως να μπούμε στον δρόμο της εκ νέου ανακάλυψής της, αφήνοντας κατά καιρούς τη φαντασία μας ελεύθερη.

ROWAN WILLIAMS 

 

... εκπροσωπεί τη μητέρα πάντων.  Εκπροσωπεί ένα νέο τρόπο γεννήσεως.  Αγαπώ τη μάνα μου γιατί μ' έφερε στη ζωή, αλλά αγαπώ περισσότερο μια άλλη μάνα, γιατί με οδηγεί στον υιό της, στον Χριστό, σε μια άλλη ζωή,

Δημήτρης Μαυρόπουλος