…ο Χριστός συνεχίζει τη διδασκαλία του προς εμάς επεξηγώντας τις ποιοτικές διαφορές ανάμεσα α) στην ψυχή και τη τροφή, και β) στο σώμα και το ένδυμα, λέγοντας ότι η ψυχή και το σώμα είναι πολύ μεγαλύτερη υπόθεση από την τροφή και το ρούχο! Μας αποφορτίζει από την αγχώδη μέριμνα, αιώνιο ανθρώπινο σύμπτωμα, σήμερα καταλυτικό πολλών προσωπικοτήτων, αλλά και απλών ανθρώπων, που «πνίγονται»  σε μέριμνες ανούσιες και ανώφελες.

       Διασαφηνίζοντας αυτή την απόρριψη της μέριμνας, πράγμα αρκετά δύσκολο ψυχολογικά και διανοητικά, καταφεύγει στην υπόδειξη αναλογιών από τον φυσικό κόσμο που μας περιβάλλει. Μας μιλάει για τα πετεινά του ουρανού που δεν σπείρουν, ούτε θερίζουν, ούτε μαζεύουν! Για τα λουλούδια των αγρών που δεν υφαίνουν, ούτε ράβουν και είναι ομορφότερα από πολλούς που έχουν μόνιμη φροντίδα τους το πώς θα φαίνονται, όπως ο Σολομών, σε όλη του τη δόξα. Προσπαθεί να μας πείσει για μια αγάπη που έχει την ιδιοτυπία μιας φροντίδας για μας… σε πολλά ακατανόητη! Μή μεριμνᾶτε … ἐμβλέψατε.  Προτροπές.  Όχι εντολές.  Επισημάνσεις και διδασκαλίες. Λόγοι σε αγαπημένους, που αποκτούν βάρος όχι από τη λογική της αναγκαιότητας, αλλά από την εμπιστοσύνη-πίστη στο πρόσωπο του λέγοντος.  Ο Χριστός δεν κάνει στωικές επισημάνσεις.  Περιγράφει την αγαπητική Του φροντίδα για μας, που -κακά τα ψέμματα-  πολλές φορές, όπως είπαμε, μας είναι ακατανόητη!

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος «ΑΝ Ο ΣΠΌΡΟς ΔΕΝ ΠΕΘΆΝΕΙ» Εκδόσεις  Ἐν πλῷ