Μέσα στὴν Ἐκκλησία δὲν πλησιάζεις διανοητικὰ τὸ είδωλο κάποιας ἀλήθειας, ἀλλά συναντᾶς μὲ ὅλη σου τὴν ὕπαρξι τὴ δύναμι τῆς Ζωῆς.
Μποροῦν ὅλοι, διὰ τῆς ὑπομονῆς, συντριβῆς καὶ μετανοίας, νὰ γίνουν κοινωνοὶ αὐτῆς τῆς χάριτος:
Νὰ δεχθοῦν μὲ μιὰ ἀφὴ ὅλη τὴν ὑγεία καὶ τὴ σωτηρία σὰν τὴν αἱμορροοῦσα.
Μὲ μιὰ γεῦσι, ὅλη τὴ χρηστότητα. “Γεύσασθε καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος”
Μἐ ἕνα ἅγιο Μαργαρίτη (Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ), ὅλο τὸν παράδεισο.
“Μιὰ ροπῇ” συντριβῆς, ὅλη τὴ θεολογία : “Χαίροις Σταυρέ, δι’οὗ ἀνεγνωρίσθη μιᾷ ροπῇ Λῃστὴς θεολόγος κραυγάζων’ μνήσθητὶ μου, Κύριε ἐν τῇ Βασιλείᾳ σου”.
'Αρχιμ. Βασιλείου, Προηγουμένου Ι.Μ. Ἰβήρων "Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ"




